skraść


skraść
Skraść całusa zob. całus.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • skraść — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}kraść I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • skraść — dk Vc, skradnę, skradniesz, skradnij, skradł, skradziony, skradłszy «zabrać po kryjomu cudzą własność, przywłaszczyć sobie coś; ukraść» Skradziono komuś portfel. Skradli komuś pieniądze …   Słownik języka polskiego

  • skraść całusa — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}{{stl 7}} pocałować dziewczynę, kobietę niespodziewanie, bez takiego zamiaru z jej strony {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • całus — Ukraść, skraść całusa «pocałować kogoś niespodzianie, bez jego woli»: Owego wieczoru wychodząc przez kuchnię pod gazem skradł jej całusa, ale to go bynajmniej nie zadowoliło. W. Gombrowicz, Ferdydurke. Wycisnąć całusa zob. wycisnąć 3 …   Słownik frazeologiczny

  • całus — m IV, DB. a, Ms. całussie; lm M. y pot. «pocałunek» Dać, posłać, wycisnąć całusa. ◊ Skraść komuś całusa «pocałować kogoś niespodzianie, bez jego woli» …   Słownik języka polskiego

  • świsnąć — dk Va, świsnąćnę, świśniesz, świśnij, świsnąćnął, świsnąćnęła, świsnąćnęli, świśnięty, świsnąćnąwszy 1. forma dk czas. świstać (p.) 2. pot. «chwycić coś ukradkiem, skraść, ukraść» Kto mi świsnął ołówek? 3. pot. «uderzyć, trzasnąć» Świsnąć kogoś… …   Słownik języka polskiego

  • całus — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż I, Mc. całussie, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} pocałunek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dostać od kogoś całusa. Dać całusa komuś. Rozdawać całusy.{{/stl 10}}{{stl 18}}ZOB. {{/stl 18}}{{stl 10}}posyłać – posłać całusa {{/stl 10}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kraść — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IVc, kradnę, kradnie, kradnij, kradł, kradła, kradli {{/stl 8}}– skraść {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVc, {{/stl 8}}ukraść {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVc {{/stl 8}}{{stl 7}} zabierać potajemnie i bezprawnie cudzą własność,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień